Ik ben er zeker van dat het oplichterij was. Ondanks alles weet ik niet meer wat ik moet denken | Te Mooi Om Waar Te Zijn

Ik ben er zeker van dat het oplichterij was. Ondanks alles weet ik niet meer wat ik moet denken

“ Ik ben er zeker van dat het oplichterij was. Ondanks alles weet ik niet meer wat ik moet denken ”

Elke ochtend praatten we met elkaar. De dag voor Kerstmis vertelde deze vrouw me dat ze boodschappen ging doen voor kerstavond. In de namiddag zei ze dat haar bankkaart geblokkeerd was en dat ze niets meer in de koelkast had. Dus hielp ik haar met wat geld, zodat ze kerstavond kon vieren.

“Een tijd geleden schreef ik me voor het eerst in op een sociaalnetwerksite. Na enkele dagen stuurde een jonge vrouw me een bericht om me te leren kennen. Ik accepteerde het verzoek omdat het zeer doelgericht was. Diezelfde avond nog, net voor Kerstmis, spraken we met elkaar. Het was te mooi om waar te zijn: we hadden heel wat raakpunten, dezelfde blik op de toekomst...

Elke ochtend praatten we met elkaar. De dag voor Kerstmis vertelde deze vrouw me dat ze  boodschappen ging doen voor kerstavond. In de namiddag zei ze dat haar bankkaart geblokkeerd was en dat ze niets meer in de koelkast had. Dus hielp ik haar met wat geld, zodat ze kerstavond kon vieren. Daarna werd geld een obsessie, wat bij mij een belletje deed rinkelen. Ze vroeg me geld via PCS, vertelde me over een erfenis in Mali (1 miljoen euro), wat ik helemaal niet geloofde. Na geruzie aan de telefoon wist ze mijn vertrouwen terug te winnen.

Ze wilde me absoluut ontmoeten. Omdat zij in Frankrijk en ik in België woonde en ik wist dat haar financiële situatie niet zo gunstig was, stuurde ik haar weer geld voor de treinreis. Dezelfde dag nog vertelde ze me dat ze het treinticket zou halen. Daarna geen nieuws meer tot de volgende dag, toen ik een e-mail ontving van iemand die ik niet kende. Deze persoon stelde zich voor als een vriendin van de jonge vrouw die ik zou ontmoeten, en vertelde me dat deze laatste een ongeluk had gehad. Ze stuurde me zelfs een foto van haar met bebloed gezicht! Ik had me bijna weer laten beetnemen, maar in plaats daarvan belde ik de twee ziekenhuizen in haar omgeving en geen van beide bleek haar verzorgd te hebben. Toen vroeg haar vriendin me geld om de medische kosten te betalen. Ze beweerde dat het zogenaamde slachtoffer zonder dat geld geen verzorging zou krijgen.

Ik ben er zeker van dat het oplichterij was en ik zal zeker niet meer reageren op die persoon. Ondanks alles weet ik niet meer wat ik moet denken: wat als ze niet liegt? Maar ik neem geen risico meer!

Wat me het meest pijn deed was dat ik erg gehecht was geraakt aan dat meisje. Ik heb echt het gevoel dat mijn hart gebroken is.

Ik vertel u dit verhaal om mensen waakzamer te maken, zodat ze niet in de val lopen.”